Zieleń w ogrodzie
Żywopłoty
Żywopłoty, czyli krzewy i drzewa sadzimy tak, aby całość nasadzenia chroniła, dzieliła na mniejsze części i przy tym zdobiła wybrane miejsce. Ta zielona, piękna forma architektury zieleni ma także zasłonić nieciekawy widok lub zaznaczyć granice posiadłości.
Pierwsze żywopłoty, tworzone przez człowieka, miały za zadanie spełniać funkcję obronną. Ich celem była ochrona zagrody i pola przed dzikimi zwierzętami, zaznaczając jednocześnie granicę posiadłości. Ta pierwotna funkcja żywopłotu jest obecnie również istotna.
Mimo że cenimy żywopłoty za ich użyteczność, to jednak główną zaletę tak posadzonych roślin upatrujemy w ich funkcji ozdobnej. Sztuka prowadzenia żywopłotów ozdobnych rozwinęła się w okresie renesansu, głównie we Francji. Z drzew i krzewów tworzono wtedy labirynty ogrodowe. Umiejętność tę udoskonalono jeszcze w baroku.
Dzisiaj żywopłoty są skuteczną zaporą przed zanieczyszczeniami powietrza: kurzem, pyłami, związkami toksycznymi. Tłumią hałas wdzierający się od strony szlaków komunikacyjnych, osłabiają siłę wiatru wysuszającego glebę, zasłaniają nieestetyczne widoki, np. śmietniki, kompostowniki. Żywopłoty utworzone z ciernistych krzewów są zaporą nie do przebycia dla intruzów, stwarzają też korzystny mikroklimat na obszarze, który otaczają.
Żywopłot zaspokaja z jednej strony ludzką potrzebę odizolowania się od świata zewnętrznego, zapewniając odrobinę intymności, a z drugiej wzbudza odczucia estetyczne, zwłaszcza jeśli jest utworzony z roślin efektownie kwitnących, o ciekawym ulistnieniu czy atrakcyjnych owocach. Bogactwo dostępnych gatunków roślin stwarza nieograniczone możliwości komponowania najbardziej wymyślnych żywopłotów. Od naszej inwencji twórczej, z wykorzystaniem sugestii zawartych w tej książce, zależy więc wygląd otaczającego nas środowiska.
